Tuesday, October 21, 2014

ദീപാവലി

എല്ലാ സ്നേഹിതർക്കും എന്റെ ഹൃദയം നിറഞ്ഞ ദീപാവലി ആശംസകൾ!
മനുഷ്യ സ്നേഹമാണ് എല്ലാ ആഘോഷങ്ങളുടെയും പിന്നിൽ മറഞ്ഞിരിക്കുന്ന പ്രധാന മർമ്മം. ദീപാവലി കേരള ജനതയെക്കാൾ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ആഘോഷിക്കുന്നവർ ഇന്ത്യയിലെ മറ്റു സംസ്ഥാനങ്ങളിലെ ജനങ്ങളാണ്. പുതിയ വസ്ത്രങ്ങൾ  ധരിച്ചും മധുരപലഹാരങ്ങൾ കൈമാറിയും വെടികൾ വെടിച്ചും പൂത്തിരി കത്തിച്ചും ജനങ്ങൾ ദീപാവലി കൊണ്ടാടുന്നു. 

തമിഴ് നാട്ടിലും വളരെ ഉത്സാഹത്തോടെയാണ് ജനങ്ങൾ ദീപാവലി കൊണ്ടാടുന്നത്. ചെന്നൈയ്ക്ക് തെക്ക് സുമാർ 80 കിലോമീറ്റർ ദൂരത്തിൽ 'വേടന്താങ്കൽ' എന്നൊരു പ്രദേശം ഉണ്ട്. വേടന്താങ്കലെ ചുറ്റി ധാരാളം ഗ്രാമങ്ങൾ ഉണ്ട്. ഈ ഗ്രാമീണർ ദീപാവലിയുടെ ആഘോഷത്തിന്റെ ഭാഗമായി 'വെടികൾ' ഉപയോഗിക്കുകയില്ല എന്നതാണ് ഏറ്റവും വലിയ പ്രത്യേകത.   അതിനു പ്രധാനമായ കാരണം പക്ഷി സ്നേഹമാണ്. 



'വേടന്താങ്കൽ' വടക്ക് തമിഴ് നാട്ടിലെ പ്രധാന പക്ഷികൾ ശരണാലയമാണ്. പല വിദേശപക്ഷികൾ ഇവിടെ പറന്നെത്തും. ആസ്ത്രേലിയ, ഇന്തോനേഷ്യ , തായ് ലാന്ഡ്, മ്യാൻമാർ, ശ്രീലങ്ക തുടങ്ങിയ നാടുകളിൽ നിന്നും പലതരത്തിലുള്ള പക്ഷികൾ ഇവിടെ എത്തുന്നു. ഇനപ്പെരുക്കത്തിനു അനുകൂലമായ കലാവസ്ഥയിലാണ് അവയുടെ വരവ്. ഈ പക്ഷികൾ ഇവിടെയെത്തി കൂടുകൾ നിർമ്മിച്ച്‌, മുട്ടയിട്ട് അടകാത്ത് പിറന്ന അതിന്റെ കുഞ്ഞു പക്ഷികളുമായി സീസണ്‍ കഴിഞ്ഞാൽ സ്വദേശത്തേക്ക് പറന്നു പോകും.  തങ്ങളുടെ പ്രദേശത്തു എത്തി വാഴുന്ന ഈ പറവകൾ വെടിയുടെ ശബ്ദം കേട്ട് ഭയന്ന് പോകാതിരിക്കുവാൻ വേണ്ടിയാണ് ഇവർ തങ്ങളുടെ എല്ലാ ആഘോഷങ്ങളിലും 'വെടി' ഒഴിവാക്കിയിരിക്കുന്നത്. 







നാം അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ നമ്മുടെ ആഘോഷങ്ങളിൽ പല നന്മകളും കടപിടിക്കുന്നതിന്റെ ഉത്തമ ഉദാഹരണങ്ങളിൽ ഒന്നാണ് 'വേടന്താങ്കൽ' പ്രദേശങ്ങളിലെ ഗ്രാമീണരുടെ ദീപാവലി ആഘോഷങ്ങളിൽ കാണുന്ന ഈ പ്രത്യേകത.

Sunday, June 29, 2014

മലയാളിയുടെ ദുർവിധി


കേരളത്തിന്റെ തലസ്ഥാനമായ തിരുവനന്തപുരത്തു നിന്നും നാല് മലയാളികൾ അയൽ സംസ്ഥാനമായ തമിഴ് നാടിന്റെ തലസ്ഥാനം ചെന്നൈയിലേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചു. ചെന്നൈയിലെത്തിയ അവരെ അവരുടെ സുഹൃത്തുക്കൾ സസന്തോഷം സ്വീകരിച്ചുകൊണ്ട് അന്വേഷിച്ചു  "യാത്ര സുഖകരമായിരുന്നോ"?
"വളരെ സുഖകരമായിരുന്നു" എന്ന് മറുപടി. ഒരു ദീർഘനിശ്വാസം വിട്ടുകൊണ്ട് മറുപടി തുടർന്നു. 
"നമ്മുടെ തിരുവനന്തപുരത്തു നിന്നും 68.4 കിലോമീറ്റർ ദൂരമുള്ള തമിഴ് നാട്ടിലെ നാഗർകോവിൽ വരെ എത്തിച്ചേരുവാനാണ് പ്രയാസം. ട്രാഫിക് ജാം കൊണ്ട് വലഞ്ഞു. നാഗർകോവിലിൽ എത്തിക്കഴിഞ്ഞാൽ പിന്നീട് ചെന്നൈ സിറ്റിയിൽ പ്രവേശിക്കുന്നതുവരെ, അതായത് 697.6 കിലോമീറ്റർ ദൂരം യാത്ര വളരെ സുഖകരം. 
ടോൾ നൽകിയാലെന്താ വളരെ സുഖകരമായ  യാത്ര, മനോഹരമായ റോഡ്‌. 
ഇന്ത്യാ മഹാരാജ്യത്തിന്റെ തെക്കേ അറ്റത്തുള്ള ഈ രണ്ടു സംസ്ഥാനങ്ങളിൽ കേരളത്തിനു മാത്രം എന്തേ ഈ ദുർവിധി ?

Tuesday, February 11, 2014

പിച്ചാവരം യാത്ര


2014 ഫെബ്രുവരി  2 -ന് രാവിലെ ആറര മണിയോടെയാണ് കൽപ്പാക്കത്തു നിന്നും 25 പേരടങ്ങുന്ന സംഘം രണ്ടു മിനി വാനിൽ പോണ്ടിച്ചേരി, കടലൂർ, ചിദംബരം വഴി പിച്ചാവരത്തേക്ക് യാത്ര തിരിച്ചത്. സുമാർ 284 കിലോമീറ്ററാണ് കൽപ്പാക്കത്തു നിന്നും പിച്ചാവരത്തിനുള്ള ദൂരം. യാത്രാമദ്ധ്യേ രാവിലെ 8:45 മണിക്ക്  കടലൂരിൽ വാൻ നിർത്തി എല്ലാവരും കൊണ്ടുവന്ന ടിഫിൻ ഷെയർ ചെയ്തു ഭക്ഷിച്ച ശേഷം യാത്ര തുടർന്നു. 






                                                         ചിദംബരം ക്ഷേത്രഗോപുരം



 
വഴിയിലുടനീളമുള്ള വയലുകളിൽ   നെല്ലും കരിമ്പും കപ്പലണ്ടിയും തണ്ണിമത്തനും കൃഷി ചെയ്തിരിക്കുന്ന പച്ചപ്പരവതാനി കാഴ്ചകൾ കണ്ടും അന്താക്ഷരി പാടിയും തമാശകൾ പറഞ്ഞും ഞങ്ങളുടെ യാത്ര തുടർന്നു. ടൌണിന്‌ അഞ്ചു കിലോമീറ്റർ ദൂരം മുൻപു തന്നെ ചിദംബരനാഥന്റെ പുണ്യ ഗോപുരം കാണുവാൻ സാധിച്ചു. പതിനൊന്നര മണിയോടെ ചിദംബരം ടൌണിൽ എത്തി. ക്ഷേത്രത്തിൽ പോയി  ചിദംബര ദർശനം കഴിഞ്ഞു മടങ്ങിയശേഷം ഒരു മണിയോടെ പിച്ചാവരത്തേക്ക് പുറപ്പെട്ടു.

                                                          ചിദംബരക്ഷേത്ര ഗോപുരം



നെൽപ്പാടങ്ങൾ നിറഞ്ഞ ഗ്രാമ റോഡിലൂടെ പതിനാലു കിലോമീറ്റർ യാത്ര ചെയ്ത്  പിച്ചാവരത്തിൽ എത്തി. 2004 സുനാമിയാൽ ഏറ്റവും കൂടുതൽ ബാധിക്കപ്പെട്ട "കിള്ളൈ" കടൽക്കരയുമായി ബന്ധപ്പെട്ടു കിടക്കുന്ന കായൽ പകുതിയാണ് പിച്ചാവരം. കടൽ അലകളിൽ നിന്നും കരയെ സംരക്ഷിപ്പിക്കുവൻ സഹായിക്കുന്നവയാണ് ഉപ്പു വെള്ളത്തിൽ വളരുന്ന mangrove ചെടികൾ. ഈ ചെടികളുടെ വേര് വളരെ ശക്തിയായി മണ്ണിൽ ഉറച്ചു നിൽക്കുകയും ചെടിയുടെ ശാഖകളിൽ നിന്നും ധാരാളം വേരുകൾ  മുളച്ച്   മണ്ണിൽ ഇറങ്ങി ചെടിയേയും മണ്ണിനേയും ഉറപ്പിച്ചു നിർത്തുന്നു. പുലർച്ചയിലും വൈകിട്ടും  ധാരാളം പറവകളെ mangrove ചെടികളിൽ കാണാം. 




 
                                      mangrove plant with several roots 

























 പിച്ചാവരം കായൽ പകുതിയിൽ സുമാർ ആയിരത്തി നൂറ് ഹെക്ടർ പരപ്പിൽ mangrove ചെടികൾ വളർന്ന് പരന്നു കിടക്കുന്നു എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്‌. തമിഴ് നാട് ടൂറിസം  പിച്ചാവരത്ത് എത്തുന്ന ടൂറിസ്റ്റുകൾക്ക് കായലിൽ കൂടിയുള്ള ബോട്ടുയാത്രയ്ക്കുള്ള സൌകര്യങ്ങൾ ഒരുക്കിയിട്ടുണ്ട്. Hand drive, Motor drive ബോട്ടുകൾ ഉണ്ട്. നാലുപേർ, എട്ടുപേർ എന്നിങ്ങനെ സൌകര്യപ്രദമായി യാത്ര ചെയ്യാൻ സാധിക്കും. സ്ത്രീകൾക്കും, കുട്ടികൾക്കും safety ഡ്രസ്സ്‌ ധരിച്ച ശേഷം മാത്രമേ ബോട്ട് യാത്രയ്ക്ക് അനുമതിയുള്ളൂ. കിള്ളൈ കടൽക്കരവരെ പോകുന്ന ബോട്ടിൽ യാത്ര ചെയ്താൽ അവിടെ വിശ്രമിക്കുവാൻ ഒരു മണിക്കൂർ സമയം നൽകുന്നുണ്ട്. ഉച്ചഭക്ഷണം എടുത്തു പോകണം എന്നുമാത്രം. അടർന്ന mangrove ചെടികൾക്കിടയിലൂടെയുള്ള ഒന്നര മണിക്കൂർ യാത്ര വളരെ രസകരവും സന്തോഷപ്രദവുമാണ്. 








 തിങ്ങി നിറഞ്ഞു നിൽക്കുന്ന mangrove ചെടികൾക്കിടയിലൂടെ hand drive ബോട്ടിലെ യാത്ര കഴിഞ്ഞ് കരയ്ക്ക്‌ എത്തി.  ഒട്ടും അമാന്തിക്കാതെ മടക്കയാത്ര ആരംഭിച്ചു. മൂന്നര മണിക്ക് കടലൂരിലെത്തി ഉച്ചഭക്ഷണം കഴിഞ്ഞ് നാലേമുക്കാൽ മണിക്ക് പോണ്ടിച്ചേരി കടൽക്കരയിൽ എത്തി. 


                                           പോണ്ടിച്ചേരിയിൽ 
                                        പോണ്ടിച്ചേരിയിൽ


                        പോണ്ടിച്ചേരികടൽക്കരയിലെ ഗാന്ധിശിലക്ക് സമീപം 



                                      പോണ്ടിച്ചേരി കടൽക്കര 

                                     പോണ്ടിച്ചേരി ഗാർഡനിൽ

                                       പോണ്ടിച്ചേരി ഗാർഡനിൽ 
                                                        പോണ്ടിച്ചേരി ഗാർഡനിൽ 

 Evening bazar,  garden, അരവിന്ദാശ്രമം എന്നിവിടങ്ങളിലേക്ക് അവരവരുടെ  താൽപ്പര്യപ്രകാരം യാത്രയായി. വൈകിട്ട് ആരരമണിക്ക് എല്ലാവരും കടൽക്കരയിൽ മടങ്ങി എത്തണം എന്നായിരുന്നു നിർദ്ദേശം. വൈകിട്ട് ഏഴു മണിയോടെ യാത്ര ആരംഭിച്ച് രാത്രി എട്ടരമണിയോടെ കൽപാക്കം നഗരത്തിൽ മടങ്ങി എത്തി.   

ഞങ്ങളുടെ ഇരുപത്തി എട്ടാമത്  വിവാഹവാർഷിക ദിവസം സുഹൃത്തുക്കളുമൊത്ത്   വിനോദയാത്ര ചെയ്യുവാനും 108 ശിവാലയങ്ങളിൽ ഒന്നായ   ചിദംബരനാഥന്റെ മണ്ണിൽ കാലടി വെയ്ക്കാനും സാധിച്ചത് ഒരു ഭാഗ്യമായി കരുതുന്നു.

Tuesday, December 3, 2013

ബഹുമതി



03-06-1981-ന് എന്റെ 27- മത്തെ വയസ്സിൽ  കൽപ്പാക്കം ഇന്ദിരാഗാന്ധി സെന്റർ ഫോർ ആറ്റോമിക് റിസേർച്ച് സെന്ററിൽ  ജോലിക്ക് ചേർന്നു. എന്റെ അന്നത്തെ പോസ്റ്റ്‌: Tradesman-B. ഇപ്പോൾ Foreman- C.
2014 - നവംബറിൽ സർവീസിൽ നിന്നും വിരമിക്കും. എന്റെ ഇത്രയും കാലത്തെ സർവീസിലെ സേവനത്തെ അംഗീകരിച്ചു കൊണ്ട് ഡിപ്പാർട്ടുമെന്റ്  ഓഫ് ആറ്റമിക് എനെർജി ചെയർമാൻ ഡോക്ടർ. രത്തൻ കുമാർ സിൻഹ അവർകൾ 2013 ഒക്ടോബർ 30-ന് മുംബൈ ബി.എ.ആർ.സിയിൽ വെച്ച് എനിക്ക് അവാർഡ് നൽകുകയുണ്ടായി. 
















എനിക്ക് ഈ ബഹുമതി ലഭിക്കുവാൻ എന്നെ സഹായിച്ച എൻറെ മേലധികരികൾ, സഹ പ്രവർത്തകർ  എല്ലാവർക്കും എന്റെ അകമഴിഞ്ഞ നന്ദി രേഖപ്പെടുത്തുന്നു.

Sunday, December 1, 2013

ബസ്റ്റാന്റിൽ ഒരു രാത്രി


1987- ലെ ഒരു ദിവസം. ഞാന്‍ ചെന്നൈയില്‍ നിന്നും രാവിലെ നാട്ടിലേക്ക് ബസ്സില്‍ യാത്ര തിരിച്ചു. തിരുച്ചി,  തേനി, കമ്പം, കോട്ടയം വഴി   തിരുവല്ലയില്‍ എത്തിയപ്പോൾ രാത്രി പതിനൊന്നു മണി. മാന്നാർ വഴി മാവേലിക്കരയ്ക്ക് പോകുവാന്‍ അടുത്ത ദിവസം രാവിലെ ആറുമണിക്ക് മാത്രമേ ബസ്സുള്ളൂ.     അത്യാവശ്യം ഒന്നും ഇല്ലാത്തതിനാൽ ടാക്സി പിടിച്ചു പോകേണ്ടതില്ല എന്ന് തീര്‍ച്ചയാക്കി. ഇതിനിടെ കായംകുളം ഭാഗത്തേക്ക് ഏതെങ്കിലും ചരക്കു ലോറികൾ പോകുന്നുണ്ടോ എന്ന് അറിയാൻ ഒരു ശ്രമം നടത്തിയെങ്കിലും പരാജയപ്പെട്ടു. 

ഒടുവിൽ പുലരും വരെ തിരുവല്ല KSRTC ബസ്സ്‌ സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ അഭയം തേടി.  ആ രാത്രിയില്‍ തിരുവല്ല KSRTC ബസ്സ്‌ സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ നടന്ന ഒരു കാമനാടകം എന്നെ വളരെ ലജ്ജിപ്പിച്ചു. ബസ്സ്‌ സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ സുമാര്‍ നാല്‍പ്പത്തി അഞ്ചു വയസ്സിലധികം പ്രായമുള്ള ഒരു കറുത്തു വിരൂപിയായ ഒരു സ്ത്രീ ഉണ്ടായിരുന്നു. മുണ്ടും ബ്ലൌസും വേഷം. ഒരു തോര്‍ത്തു ചുറ്റിയിട്ടുമുണ്ട്. അവർക്ക് പോകേണ്ട ഭാഗത്തേക്കുള്ള ബസ് പതിവിലും നേരത്തേ പോയതിനാൽ മടങ്ങനായില്ല എന്നാണ് പറയപ്പെടുന്നത്‌. 

ഒരു സാമാന്യം യോഗ്യതയും ഒത്ത ശരീരഘടനയുമുള്ള ഒരു വ്യക്തി, അദ്ദേഹം ഒരു ഡ്രൈവര്‍ ആണ്. സ്വന്തം വണ്ടി ടാക്സി പെര്‍മിറ്റ്‌ എടുത്തു ഓട്ടുകയാണ് എന്നാണ് എനിക്ക് തോന്നുന്നത്. അദ്ദേഹം ഷര്‌ട്ടിന്റെ മുകളിലത്തെ മൂന്നു ബട്ടന്‍സ് ഓപ്പണ്‍ ചെയ്തിട്ട് അദ്ദേഹം ധരിച്ചിരിക്കുന്ന സ്വര്‍ണ്ണമാല വെളിയിൽ  കാണും വിധമാണ് ബസ്സ്‌ സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ ചുറ്റിയത്. അദ്ദേഹത്തിനോടൊപ്പം നാല് ആട്ടോ ഡ്രൈവറന്മാരും. അവരുടെ ഒരേ ലക്‌ഷ്യം ആ സ്ത്രീയെ എങ്ങിനെയെങ്കിലും തട്ടിക്കൊണ്ടു വെളിയില്‍ പോകണം. ഇവര്‍ മാറി മാറി ആ സ്ത്രീയെ സമീപിക്കുകയും, കയ്യാട്ടി വിളിക്കുകയും ഒടുവില്‍ പിടിച്ചു വലിച്ചു കൊണ്ടുപോകും എന്ന നിലയില്‍ എത്തിയപ്പോള്‍ KSRTC - യിലെ ഒരു ഉദ്യോഗസ്ഥന്‍ ആ സ്ത്രീയെ അദ്ദേഹത്തിന്‍റെ റൂമിന്റെ വാതുക്കല്‍ ഇരിക്കുവാന്‍ അനുവദിച്ചു. പുലര്‍ച്ച നാലര മണിക്ക് ശേഷമാണ് അവര്‍ ശ്രമം ഉപേക്ഷിച്ചു പിരിഞ്ഞത്. ആ സ്ത്രീ അവിടെ നിന്നും അഞ്ചേ മുക്കാല്‍ മണിക്കുള്ള ഒരു ബസ്സില്‍ യാത്രയായി.

 പോലീസും നിയമവും എല്ലാം ഉള്ള നമ്മുടെ നാട്ടില്‍ യാത്രയ്ക്കിടയില്‍ ഒരു സ്ത്രീ ഇങ്ങിനെ ഒരു ബസ്സ്‌ സ്റ്റാന്‍ഡില്‍ എത്തിപ്പെട്ടാല്‍ അവള്‍ നേരിടേണ്ടി വരുന്നത് എന്താണ് എന്ന് പറഞ്ഞു അറിയിക്കുവാന്‍ സാധ്യമല്ല എന്നുള്ള അനുഭവം. അതാണ് നമ്മുടെ നാടിൻറെ ശാപം.

Saturday, November 9, 2013

യാത്രയിലെ അലക്ഷ്യം



ഒക്ടോബർ 27, മുംബൈ BARC- യിലേക്ക് രാത്രി പത്തു അൻപതിനു ചെന്നൈയിൽ നിന്നും മുംബൈയ്ക്ക് പോകുന്ന മുംബൈ മെയിലിൽ ഞാൻ 3rd AC- യിൽ ടിക്കറ്റ് റിസർവ് ചെയ്തിരുന്നു. ട്രെയിൻ പുറപ്പെടുന്നതിനു സുമാർ അരമണിക്കൂർ മുൻപ് ഞാൻ  സ്റ്റേഷനിൽ എത്തി. കമ്പാർട്ട്മെന്റിൽ പല യാത്രക്കാരും നേരത്തേ അവരവരുടെ സീറ്റിൽ ഇടം പിടിച്ചിരുന്നു. ട്രെയിൻ യാത്ര തുടങ്ങിയാൽ ഉടൻ ശയിക്കണം എന്ന ഉദ്ദേശമാണ് എല്ലാ യാത്രക്കാരിലും ഉണ്ടായിരുന്നത്. കൃത്യ സമയത്തിനു തന്നെ ട്രെയിൻ പുറപ്പെട്ടു.  

TTR എത്തി ടിക്കറ്റ് പരിശോധന ചെയ്തു. അടുത്ത സീറ്റിലെ ഒരു യാത്രക്കാരി മാത്രം എത്തിയിരുന്നില്ല. ഞങ്ങൾ എല്ലാ യാത്രക്കാരും അവരവരുടെ ബർത്ത് ശരിചെയ്ത് കിടന്നു. രാത്രി രണ്ടു മണിക്ക് ട്രെയിൻ  RENIGUNTA ജംഗ്ഷനിൽ എത്തി. സുമാർ ഇരുപത്തി രണ്ടു വയസുള്ള ഒരു പെണ്‍കുട്ടി കയ്യിൽ നിറയെ ലഗേജുമായി കമ്പാർട്ടുമെൻറ്റിൽ എത്തി. ചെന്നൈയിൽ നിന്നും പൂനയിലേക്ക്‌ ടിക്കറ്റ് റിസർവ് ചെയ്തിരുന്ന കുട്ടിയാണ് . 

10: 50-ന്  ചെന്നൈ സെൻട്രൽ സ്റ്റേഷനിൽ നിന്നും പുറപ്പെടുന്ന ട്രെയിൻ പിടിക്കാൻ 10:30-ന് ചെന്നൈ തരമണിയിൽ നിന്നും യാത്ര തിരിച്ച പെണ്‍കുട്ടി  സെൻട്രൽ സ്റ്റേഷനിൽ എത്തിച്ചേർന്നപ്പൊഴേക്കും ട്രെയിൻ പുറപ്പെട്ടു കഴിഞ്ഞിരുന്നു. ഉടനെ തന്നെ സ്റ്റേഷൻ വിട്ടു വെളിയിൽ എത്തിയ ആ പൂനാക്കാരി പെണ്‍കുട്ടി ഒരു ടാക്സി പിടിച്ച് RENIGUNTA സ്റ്റേഷനിൽ എത്തുകയായിരുന്നു. ചെന്നൈയിൽ നിന്നും 113 കിലോമീറ്ററോളം ദൂരം വരുന്ന RENIGUNTA-യിൽ എത്തിച്ചേരാൻ Rs. 2500 ടാക്സി ചാർജ് നൽകേണ്ടിവന്നു. രാത്രിയിൽ സുരക്ഷിതമായി എത്തിച്ചേർന്നതു തന്നെ വളരെ ആശ്വാസം എന്നേ കരുതേണ്ടൂ.
 


TTR എത്തി, ആ പെണ്‍കുട്ടിയുടെ ടിക്കറ്റ് പരിശോധിച്ചു. ഇന്റർനെറ്റ് റിസർവേഷൻ നിയമപ്രകാരമുള്ള  identity പ്രൂഫ്‌ കാണിക്കുവാൻ TTR ആവശ്യപ്പെട്ടപ്പോഴാണ് താൻ identity card എടുക്കാതെയാണ് യാത്ര തിരിച്ചത് എന്ന് മനസിലാക്കിയത്. identity card ഇല്ലാതെയുള്ള ഇന്റർനെറ്റ് റിസർവേഷൻ യാത്രയിൽ അസാധുവാണ് എന്നും   penalty പണമായി  ടിക്കറ്റ്‌ ചാർജിന്റെ ഇരട്ടി കെട്ടിയാൽ മാത്രമേ യാത്ര ചെയ്യാൻ അനുമതിയുള്ളൂ എന്ന് TTR അറിയിച്ചപ്പോൾ ആ പെണ്‍കുട്ടി Rs. 2600 /- കെട്ടി രസീത് വാങ്ങി യാത്ര തുടർന്നു. 

യാത്രയിലെ അലസത മൂലം ആ പെണ്‍കുട്ടി അനുഭവിച്ച സാമ്പത്തീക നഷ്ടം (2500+ 2600), മാനസീകമായ tension എന്നിവ യാത്രക്കാർക്ക് ഒരു നല്ല പാഠമായി ഭവിക്കട്ടെ.

സ്നേഹിതരെയും സൂക്ഷിക്കുക


  കഴിഞ്ഞ ഒക്ടോബർ- 18 വെള്ളിയാഴ്ച പകലിലാണ് ആ സംഭവം അരങ്ങേറിയത്. കാൽപ്പാക്കം ആറ്റമിക്ക് എനർജി ടവുണ്‍ ഷിപ്പിലെ  ഒരു ഫ്ലാറ്റിന്റെ കതകിനു പർദ്ദ അണിഞ്ഞ ഒരു സ്ത്രീ തട്ടി. വീട്ടമ്മ കതകു തുറന്നപ്പോൾ ആഗത, വീട്ടമ്മയുടെ മുഖത്തേക്ക് കയ്യിൽ സൂക്ഷിച്ചിരുന്ന ഏതോ സ്പ്രേ തളിച്ചു കൊണ്ട് അകത്തേക്ക് കയറി. വീടിന്റെ കതകു ഉള്ളിൽ നിന്നും പൂട്ടിയ ശേഷം പർദാക്കാരി വീട്ടമ്മയെ അടുക്കളയിലേക്ക് തള്ളിക്കൊണ്ടു പോയി മർദ്ദിച്ചു. അപ്രതീക്ഷിതമായ ആക്രമണം വീട്ടമ്മയെ ആദ്യം തളർത്തിയെങ്കിലും പിന്നീട് അവർ ധൈര്യപൂർവ്വം നേരിടുവാൻ ശ്രമിച്ചു. ആഗത, വീട്ടമ്മയുടെ കഴുത്തിലെ ആഭരണത്തിൽ പിടിച്ചപ്പോൾ തമ്മിൽ ഒരു മൽപ്പിടുത്തമായി. ഇതിനിടയിൽ പർദയ്ക്കടിയിലൂടെ ആഗതയുടെ സാരിയുടെ ഭാഗം കണ്ടപ്പോൾ വീട്ടമ്മ ഞെട്ടിപ്പോയി. ആഗത വേറെയാരും അല്ല, തന്റെ മിത്രം തന്നെയെന്നു മനസിലാക്കി. വീട്ടമ്മ പരമാവധി ഉച്ചത്തിൽ നിലവിളിച്ചു. നിലവിളി കേട്ട് ഓടിക്കൂടിയ ജനം, ഫ്ലാറ്റിൽ നിന്നും രക്ഷപ്പെടാൻ ശ്രമിച്ച പർദാക്കാരിയെ പിടികൂടി പോലീസിൽ ഏൽപ്പിച്ചു.

പ്രതി മോഷണത്തിനു വേണ്ടിയാണ് പർദ ധരിച്ചത്. വീട്ടമ്മയുടെ മുഖത്തും ശരീരത്തിലും എർപ്പെട്ട മുറിവുകളോടെ ചെന്നൈയിലെ   ഒരു പ്രധാന ആശുപത്രിയിലാണ്.

അറിഞ്ഞോ അറിയാതെയോ നാം വാങ്ങുന്നതും വീട്ടിൽ സൂക്ഷിക്കുന്ന ആഭരണങ്ങളുടെ വിവരങ്ങൾ നമ്മുടെ ഉറ്റ സ്നേഹിതരോടു പോലും പറയരുത്.  മനുഷ്യമനസ്സിൽ എപ്പോഴാണ് കലി ബാധിക്കുന്നത് എന്ന് അറിയുവാൻ സാധിക്കുകയില്ലല്ലോ ?